Clubgeschiedenis

VK Nederhasselt: Bouwen op het verleden om de toekomst te verzekeren!

Eén van de snelst groeiende hobby’s vandaag is genealogie of stamboomonderzoek. Of op zoek gaan naar je voorouders, je wortels van het verleden. Het is leuk om uit te vinden waar je vandaan komt, hoe je hier geraakt bent, en wat er allemaal is gebeurd me je familie. Het opzoeken van de stamboom is niet enkel voor families, het is ook een goed idee voor een vereniging. Hoe is het allemaal begonnen, welke successen zijn er geweest en waar staan we vandaag. Wat zijn de wortels van onze vereniging en onze cultuur. Hoe zijn we succesvol geworden van een heel kleine en nederige start. Voetbalclubs gaan op en neer. Wie op een bepaald moment in nationale speelt, kan het volgende moment de dieperik in gaan, en omgekeerd kunnen ongekende hoogtes bereikt worden. Voorbeelden genoeg.

Onze reden van bestaan kennen en wat we willen bereiken is belangrijk om onze deuren open te houden. Een oogje hebben op onze lange termijn doelstellingen helpt ons om een solide basis te bouwen en vooruit te gaan waar andere clubs het moeilijk krijgen. Ons startpunt als club begrijpen en zowel onze successen en nederlagen kennen zal ons helpen om niet opnieuw dezelfde fouten te maken en zorgen dat we een bloeiende en welvarende club blijven. 

Wij starten het onderzoek van onze geschiedenis helemaal in het begin, op de dag dat onze oprichters de eerste euro (of toen was het nog de frank) investeerden in onze vereniging. We gaan hiervoor te rade bij onze penningmeester Erik Van De Velde, die er bij mijn weten al altijd geweest is en die een zeer groot aandeel heeft in wat deze club nu voor staat. Dit seizoen vieren we reeds het 22-jarig jubileum van aansluiting bij de KBVB.

 Erik, maar hoe is het allemaal begonnen? Wat waren de redenen om een voetbalclub in Nederhasselt op te richten? Wat was de bedoeling?Er was ook de fusie tussen twee locale ploegen. De “bergratten” en de “???”. Waar kwamen die vandaan?

In 1980 ben ik als ninovieter uitgeweken naar het landelijke Nederhasselt. Mijn echtgenote, die daar woonde, en ik hebben er zes jaar een appartementje gehuurd om dan uiteindelijk een stukje grond te kopen en er een huis op te zetten. Zo ben ik tot op heden in Nederhasselt blijven plakken. Ik was destijds zelf als sportbeoefenaar actief .Kaatsen was mijn hoofdsport, een sport die destijds bloeide,voetballen deed ik in het tussenseizoen om de conditie te onderhouden.Van het Bosman arrest was toen nog geen sprake en presteren was de enige mogelijkheid om in de belangstelling te komen van andere clubs om zo een lucratieve  transfert te bekomen.Einde jaren tachtig ben ik het wat kalmer aan beginnen doen en ging ik af en toe op zondag  naar een voetbalwedstrijd kijken van de Slaghskes waar mijn schoonbroer speelde,één van de twee voetbalclubs die Nederhasselt in die tijd rijk was. De andere club heette “ de Bergratten “ en beiden waren ze actief in het katholiek sportverbond. Het terrein van “De Slaghskes” bevond zich aan de   Nederhasseltstraat(vroeger Ninovestraat denk ik) waar nu drie mooie villa’s staan , dat van de Bergratten in het hoger gelegen gedeelte van Nederhasselt aan de Geraardsbergsesteenweg achter de huidige winkel van Paul de Smet.De naam Slaghskes  was afgeleid van de naam van het cafe SLAGH  dat dienst deed als clublokaal maar nu een gewoon burgerhuis is(hoek Beekstraat).

“Bergratten” was  de naam van de plaatselijke wielerclub die door de vrienden voetballers werd overgenomen.

De clubs kregen het echter steeds moeilijker om aan spelers te geraken en dikwijls werd beroep gedaan op geschorste spelers van de KBVB die dan aantraden in het KKVS .Het KKVS hield destijds geen rekening met schorsingen uitgesproken in de KBVB, het omgekeerde was wel het geval.Dit kwam de waarde en kwaliteit van het voetbal niet ten goede en bovendien viel er in Nederhasselt weinig anders te beleven.

Begin 1988 nam ik dan een initiatief en stuurde ik een brief naar beide clubs met het voorstel om samen te werken en te trachten  een degelijke club op poten te zetten die zou aantreden in de Koninklijke Belgische Voetbalbond. De Slaghskes waren direct gewonnen voor het idee maar het duurde enkele maanden alvorens ook de Bergratten reageerden.

Beide clubs waren niet zo bevriend en de politieke diversiteit was destijds ook nog sterker aanwezig in de deelgemeenten.

Uiteindelijk kon ik beide clubs toch bij mekaar halen en hen overtuigen om één club op te richten en aan te treden in de Belgische Voetbalbond. Als hoofdterrein werd geopteerd voor dat van de Slaghskes wegens de betere ligging. Het terrein van de bergratten werd ons oefenterrein.

Het was waarschijnlijk een moeilijke tijd om het hoofd boven water te krijgen en te houden, op sportief vlak en op financieel vlak. Wie heeft de schouders onder dit project gezet?

Het was inderdaad niet eenvoudig en de samenwerking verliep niet altijd even vlot.De club  bergratten was een vereniging van vrienden terwijl bij de Slaghskes een familie aan het roer stond.Bovendien waren vele van die KKVS spelers nog steeds aangesloten bij een club uit de KBVB waar ze als jeugdspeler waren begonnen(de meeste bij Heldergem)en moest ik ze allemaal gaan “ vrijkopen”.Zoals reeds vernoemd , van het Bosman arrest was nog geen sprake en de clubs uit de KBVB schrapten hun spelers dus niet, zelfs al kwamen ze in jaren niet meer opdagen.

Bovendien was er een bijkomend groot probleem : nadat alle werk op gebied van spelers was gedaan  en we het akkoord hadden van de andere Ninoofse clubs om aan te treden in de competitie van de KBVB deden wij onze aanvraag bij de Bond .

Toch ook nog even vernoemen dat  ook een jeugdploeg verplicht was (duiveltjes waren niet voldoende) om te kunnen toetreden tot de KBVB.Ik koos dan maar voor miniemen omdat mijn zoon toen die leeftijdscategorie had en  zijn vriendjes van dezelfde leeftijd kon ik dan ook aanspreken.

Dus zoals gezegd wij dienden onze aanvraag in bij de bevoegde bondsinstanties en wat bleek: wij konden niet aantreden voor het seizoen 1989 – 1990 omdat de reeksen in vierde provinciale volzet waren.Terloops even vernoemen dat datzelfde jaar ook Sint Lievens-Esse(jaren geleden gefusioneerd met Herzele)  startte in de KBVB en dat zij wel konden aantreden.Sint Lievens Esse had dus voorrang gekregen!

Gelukkig kwam er dan een (verlossend) telefoontje van de secretaris van het toenmalige SVH Outer dat zij stopten met hun activiteiten als voetbalclub.

Ik onderzocht de bondsreglementen en stelde vast dat een naamswijziging mogelijk was.

Dus wat gebeurde : SVH Outer die stopte met hun activiteiten werd VK Nederhasselt gedoopt . Het stamnummer 7861 van Outer werd behouden en volgens de bondreglementen waren wij dus geen nieuwe club maar gewoon van naam veranderd!Dit had een bijkomend voordeel dat geen inschrijvingsgeld diende te worden betaald als nieuwe club en dat we zelfs konden starten zonder jeugdploeg mits betalen van een boete.

Het was nl  destijds zo dat aantreden in de KBVB niet mogelijkwas zonder jeugdploeg maar als deze wegvielen in de loop der jaren een boete moest worden betaald en vermits wij dus geen nieuwe club waren maar gewoon van naam waren gewijzigd konden wij nog een jaartje wachten met de miniemen.

Waar stond de eerste accommodatie? Waarom moesten we daar weg?

Zoals reeds gezegd werd er gekozen voor de accomodatie van de Slaghskes.Ook om veiligheidsredenen want het terrein van de Bergratten lag aan de Geraardsbergsesteenweg

Er moest ook mogelijkheid zijn tot vergroten van het terrein want de normen van het KKVS voldeden niet in de KBVB.De eigenaars van de gronden waar het terrein zich op bevond waren ook de uitbaters van het clublokaal café Slag.Ze waren destijds met hun vieren, allemaal vrijgezellen(2 mannen en 2 vrouwen) en één van hen had gewerkt bij brouwerij Slaghmuylder te Ninove als bieruitzetter vandaar café Slagh en de Slaghskes….

In Aspelare bij Detroyer(persoon  die hun belangen behartigde) tekenden wij een overeenkomst met de eigenaars die voorzag dat zolang de voetbal bestond wij mochten gebruik maken van de gronden.Maar zoals alle levende wezens worden ook mensen ouder en komen er anderen in de plaats.Bovendien was ons hoofdterrein gelegen in een bouwzone en het was dus ook niet abnormaal dat de nieuwe eigenaar dit wou verzilveren.

Het seizoen 1996 -1997, het jaar dat we kampioen speelden en  dus veel in de krant kwamen, hebben we dat aangewend om te gaan aankloppen bij het stadsbestuur ivm onze terreinproblematiek.Het toenmalig stadsbestuur reageerde positief, mede door het feit dat ons aantal jeugdspelers flink was gegroeid.

De bouw van de accommodatie aan de Nederhasseltstraat, dat moet ook een enorm project zijn geweest?

We hebben enorm veel geluk gehad.De eigenaar liet ons toe nog een jaar te blijven en in die tijdsspanne moesten we een geschikte andere locatie vinden voor onze nieuwe accomodatie.De bestemming van de gronden moest worden gewijzigd en liefst vijf eigenaars moesten overtuigd worden om te verkopen.Ongelofelijk maar waar is ons dit gelukt zonder ook maar één onteigeningsprocedure te starten( gezien de korte tijd konden we ons dit trouwens niet veroorloven).En de nieuwe locatie was bovendien slechts 100 m verwijderd van de oude locatie.De stad Ninove stelde het architectenbureau Lambrecht-Grosjean in werking en we waren vertrokken.Er werd geopteerd om een “ recht van opstal” te verlenen aan VK en tevens werd een som ter beschikking gesteld die op vertoon van facturen kon aangewend worden om de terreinen aan te leggen  en de  gebouwen op te richten.Deze som was echter ruim onvoldoende om onze plannen te verwezelijken zodat ook enkele persoonlijke investeerders dienden gezocht om bij te passen.Bij deze wens ik hen trouwens nogmaals te bedanken.

Eenmaal de bestemming van de gronden was gewijzigd werd begonnen met de aanleg van de terreinen.Op de bouwvergunning van de kantine en het sportief gedeelte was het wat langer wachten.In die mate zelfs dat we de toenmalige eigenaar nog een jaar uitstel tot verhuizen moesten vragen maar dan enkel mbt het gebouw.We maakten dan een jaar gebruik van het nieuwe terrein maar kantine en kleedkamers van de vroegere accomodatie werden nog gebruikt.Spelers en supporters moesten dus een kleine 100 meters afleggen tot het terrein.

Het jaar nadien was de bouw van de nieuwe kantine nog niet voltooid en konden we geen uitstel meer krijgen.We braken de oude kantine dan maar af en zetten ze op de nieuwe locatie weer recht(waar nu onze tractor staat).In die kleine ruimte hebben we één seizoen lang supporters en spelers ontvangen.Het was klein maar gezellig en we hebben er veel plezier beleefd.

Het tweede veld had in het verleden de reputatie van een moeras, maar nu ziet dat veld er veel beter uit als oefenveld. Die omvorming ging ook niet van een leien dakje?

Het was er ook een moeras vroeger. Gezien het beperkte budget moesten we keuzes maken en ze hadden ons gezegd dat drainagesleuven niet verder dan drie meter van elkaar verwijderd mochten zijn om een goeie werking te hebben. De twee terreinen op die manier draineren was echter financiëel niet haalbaar en we kozen dan maar voor 3 meter op het B terrein (wegens de meer bezetting) en 6 meter voor het A – terrein.

Achteraf bleek die 3 meter nog ruimschoots onvoldoende.Momenteel ligt er om de anderhalve meter een drainage sleuf  of een totale lengte van meer dan 4 kilometer.Alle grond werd verwijderd en de sleuven werden opgevuld met grind , zand en drainagebuizen.De bijkomende drainagewerken (meer dan 25.000 eur) werden bovenop de andere persoonlijke investeringen volledig door de club gefinancierd.

Ook het A – terrein zorgde voor de nodige problemen.Er werd namelijk een massa grond verplaatst om het terrein te nivelleren.De linkse hoek aan de boskant(als je met de rug naar de kantine staat) werd maar liefst met 1,80 m grond  verhoogd !

Bovendien waren het in die periode kletsnatte winters zodanig dat spelers soms tot aan de enkels wegzakten in de modder.We hebben tal van wedstrijden moeten uitstellen en speelden zelfs op dinsdag en donderdag competitiewedstrijden.

Maar we zijn er doorgeraakt en het is pas nu dat de natuur zich goed aan het herstellen is.

Wanneer en hoe zijn we gepromoveerd van 4de naar 3de provinciale?

We speelden kampioen tijdens het seizoen 1996-1997.We eindigden met hetzelfde aantal punten als Herdersem en een testmatch moest uitwijzen wie de uiteindelijke kampioen werd.Beide ploegen waren op dat moment echter al zeker van de promotie zodat het hem louter om de beker te doen was.

De wedstrijd vond plaats op een neutraal terrein nl.dat van SP Heldergem en er waren ongeveer 400 supporters op post.We wonnen de wedstrijd met overtuigende cijfers.

De overwinning werd opgedragen aan onze toenmalige trainer Rufin Vandeneynde die  ingevolge het overlijden van zijn vader er toen niet bij kon zijn.

Hoe zijn jullie met de jeugd begonnen?  Wat zijn jullie grootste jeugdsuccessen?

Vanaf het seizoen 1990 -1991 zijn we met een  jeugdploeg begonnen. Toen waren de reeksen nog onderverdeeld in duiveltjes,pre-miniemen,miniemen,knapen,scholieren en juniors.Van U6,U7,U8,U9,U10 enz. was nog geen sprake.Was je met alle jeugdploegen ingeschreven  dan waren 6 trainers en 6 afgevaardigden nodig. Nu heb je 13 trainers en 13 afgevaardigden nodig.De clubs hebben al die uitbreidingen zomaar moeten ondergaan, zonder bijkomende steun van wie dan ook .

Dit gezegd zijnde, we traden aan met een miniemenploeg dit omdat mijn zoon tot die leeftijdscategorie behoorde en ik tevens kon beroep toen op tal van zijn vriendjes en klasgenoten.Het was dus kwestie van aan genoeg spelertjes te geraken.

Successen boekten we echter niet, het was veeleer de verliezen trachten te beperken en de spelertjes te blijven motiveren.De tegenstrevers hadden namelijk al de duiveltjes – en preminiemenreeksen doorlopen wat ons kwa opleiding een achterstand van om en bij de 4 jaar opleverde. Pas toen we 3 à 4 jaar later in de scholierenreeks uitkwamen met diezelfde spelers boekten we enig resultaat.Ondertussen werden de jeugdploegen uitgebreid en werden nieuwe mensen gecontacteerd voor deze uitbouw.

Jullie hebben nu een jeugdsamenwerking met 1ste provincialer Voorde, en spelen nu provinciaal in verscheidene ploegen. De weg naar een betere jeugdopleiding?

Ik heb ook aan competitiesport gedaan en het is ontegensprekelijk zo dat een speler die  over zekere kwaliteiten beschikt zich aanpast aan het competitieniveau.Met andere woorden, hij kan beter worden als de reeks en de ploeg waarin hij speelt van een hoger niveau is.

Dit is volgens mij echter slechts één facet van een goeie opleiding.Het invoeren van een opleidingsvergoeding( zodat  andere clubs toch wat dieper zullen ingaan op de kwaliteiten van betrokken spelertje alvorens over te gaan tot aanwerving), betere terreinen zodat de capaciteiten beter en sneller aan het licht komen, minder inmenging van ouders in het sportief beleid en vooral discipline zijn andere zeer belangrijke factoren.

VK is in wijde omstreken geroemd voor zijn lekkere eetfestijnen. Hoe doen jullie dat toch?

Alle onze maaltijden worden ter plaatse bereid met verse producten.Dit geldt ook voor de sauzen.Het is heel wat werk maar ik denk dat daar onze succesformule ligt.

Hoe is de club gestructureerd qua werking voor seniors en de jeugd?

De club heeft één bestuur waarvan een deel de dagdagelijkse werking die de afdeling “ jeugd “ met zich meebrengt op zich neemt.Het andere deel neemt de afdeling “seniors “op zich.Beide afdelingen worden zo goed als mogelijk aangevuld met andere vrijwilligers.

Met alles wat jullie verwezenlijkt hebben, een prachtige accommodatie… Wat brengt de toekomst?

Het is nu jaren geleden dat we een eerste keer kampioen speelden.

Ik hoop dat we deze stunt in de nabije toekomst nog eens kunnen herhalen.